บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ให้เราครอบครอง
... ไม่ผิดหากจะรัก "คนมีเจ้าของ" แต่จะผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน
... หน้าที่ของความรัก คือการเดินไปมอบความรัก และยืนเฉยๆ เพื่อรับมัน ไม่ใช่การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา
... ในห้วงรัก การถูกรัก มันสุขใจ การมอบความรักมันอิ่มเอม และเมื่อได้รับการปฎิเสธ มันทรมาน
... ความรัก จะเกิดขึ้นเมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคน
... ความรัก มิใช่การเข้าไปเป็นชีวิตเขา แต่คือการเข้าไปอยู่ข้างๆ ชีวิตเขา
... คนบางคน เหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่เหมาะ ที่จะร่วมชีวิตด้วย
... ความรัก ระยะแรกทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น ทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่งความรัก
... แฟน ก็คือเพื่อนคู่คิด ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า
... ในวันที่ความรักคงที่ สารกระชุ่มกระชวยงดทำงาน สิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ความเข้าใจล้วนๆ
... ความห่างไกล มันทรมาน เวลาเจอกันจึงหอมหวาน และเป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ในวันจาก
... บุคคลไม่พึงประสงค์สำหรับทุกคู่รัก มักจะเดินทางมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

... ผู้ชายแสดงความรักด้วย"การกระทำ"

... .   ขณะที่ผู้หญิงอยากรู้ว่ารักจาก "คำพูด"